Kultur jardunaldiak 1. saioa
Jon-Mirena Landak, Euskal Herriko Unibertsitateko Zuzenbide Penaleko Katedradunak, hitzaldi bikaina eskaini zuen Don Bosco aretoan, XXVI. Floreagako Euskal Kultur Jardunaldien hasieran: “Multikulturalitatea eta gorroto-diskurtsoa. Giza eskubide eta kristau baloreetatik hausnarketa”. Hizlariak datu asko jarri zituen guztion aurrean, galdera asko planteatu zituen eta elkarrizketa aberatsa bideratu zuen, ppt aurkezpen baten proiekzioaren laguntzaz. 40 entzule inguruk hartu zuten parte saioan.
Abiapuntuan, Jonek multikulturalitatearen adierazle batzuk azaldu zituen: Euskal Herria ez da homogeneoa, gaur mugikortasun handia dugulako eta globalizazioa eta mundu “birtualak” egunerokoak bihurtu zaizkigulako. 2013an Euskadiko biztanleen % 6,4a nazio askotako etorkinak ziren eta 214 kultu erlijioso desberdin praktikatzen ziren hemen. Elkarbizitza ongi antolatzen eta kudeatzen ikasi beharko dugu hainbat esparrutan: pribatuan, sozialean, politikoan, publikoan, legedian, …
“Gorroto diskurtsoa” pertsona talde bati buruz erabiltzen den hizkera gaiztoa edo negatiboa da; arraza, etnia, nazioa, erlijioa, sexu orientazioa, ideologia, jatorri soziala … kontuan hartuz, talde hori gutxiesten da eta biolentziaren aurreko urratsa izan daiteke. Munduko bigarren Gerraren ondoren, Europan diskurtso hau guztiz debekatu zen, batez ere nazien inguruan. Estatu Batuetan orokorrean ez dago ideologia honen debeku legalik, baina gizartearen egitura sendoak ikuspuntu hauek gainditzea ahalbidetzen du, elkarrizketa erabiliz.
Giza Eskubideen Aldarrikapena 1948n adostu zen Nazio Batuetan, gerretan egin ziren sarraskiak gainditzeko … Lehenbiziko aldiz idatzi zen Legedi batean “guztiok eskubide berdinak ditugula” (eta ez da osorik betetzen praktikan). Geroago eskubideen pixkanakako garapena izan da: eskubide politiko eta sozialak, haurren eskubideak, …
Gorrotoaren diskurtsoan Kristau humanismoak zer ekar dezake? Jesus beti gutxiengoen eta baztertuen alde jarri zen eta agintariek hil egin zuten. Baina batzuetan elizako hierarkiek boterearen alde jarri eta euren ikuspuntuak gogor inposatu dituzte.
Gatazkak sortzen dira gizartean, batez ere etorkinen bigarren belaunaldietan, nortasuna hobeto finkatu nahi denean. Gure artean fenomeno honek oraindik denbora gutxi darama, aldameneko beste herri batzuetakoarekin konparatuz gero, baina gauzak ongi egiteko prestatu behar dugu. Gizartean integrazioa lantzen saiatu behar dugu, negoziazioaren bitartez, marra gorriak finkatuz, ahal den neurrian lege zigortzaileak erabili gabe. Eskolak zeresan handi du alor honetan. Premiazkoa da gutxiengoen babesa. Guk horri buruz asko dakigu, euskaldunok herri txikia garelako, gutxiengoan gaudelako, agian beste erakunde handiagoekin harremanean.
Gizarte sendo baten eraiki beharko da, non iritziak ozenki adierazten diren, eta eztabaida eta gizarte zerbitzuak eta laguntzak modu egokian lantzen diren … Gure gizartean Estatuaren neutraltasuna eta laikotasuna sustatu beharko lirateke, hots, guztiok ditugu gure aukera erlijiosoak eta denak errespetua merezi dute, eta erakunde publikoak denen zerbitzura egon beharko lukete. Ahal den neurrian, bestalde, bide penalak ahal den gutxien erabili eta gatazken karga arintzen saiatu beharko ginateke, prudentziaz jokatuz.
Entzuleen arteko galdera eta iruzkin ugari izan ziren, batez ere gure gizartean integrazioa nola bideratu eta jarrera aktibo bat nola landu aztertuz.
Hitzak: Juan Inazio Sudupe
Argazkiak: Juan Inazio Sudupe
Utzi erantzuna